กลุ่มชาติพันธุ์

ที่อำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่ คณะพระมหาไถ่ได้ทำงานอย่างใกล้ชิดกับพี่น้องชนเผ่าปากาเกอญอ ม้ง และละว้า พวกเขาอาศัยอยู่ในหมู่บ้านเล็กๆ ที่ตั้งอยู่กลางหุบเขาลึกและป่าใหญ่ ชีวิตของชุมชนเหล่านี้เรียบง่าย อบอุ่น และเต็มไปด้วยขนบธรรมเนียมประเพณีที่สืบทอดกันมาอย่างยาวนาน

ทุกครั้งที่สมาชิกคณะเข้าไปเยี่ยมเยียน ไม่ได้เพียงเพื่อประกอบพิธีมิสซาหรือโปรดศีลเท่านั้น แต่ยังเป็นการใช้เวลาอยู่ร่วมกับชาวบ้านอย่างแท้จริง ทั้งการนั่งพูดคุยรอบกองไฟ รับฟังปัญหาและเรื่องราวชีวิตด้วยหัวใจที่พร้อมเข้าใจ บางครั้งเป็นเรื่องความยากจน การเจ็บป่วย หรือความท้าทายในการใช้ชีวิตในพื้นที่ทุรกันดาร สมาชิกคณะไม่เพียงแต่รับฟัง แต่ยังมอบกำลังใจและแสดงออกถึงความห่วงใย เพื่อให้พวกเขารู้ว่าพระเจ้ายังทรงอยู่ใกล้และไม่เคยทอดทิ้ง

หนึ่งในภารกิจที่คณะให้ความสำคัญเป็นพิเศษคือการดูแลเยาวชน เนื่องจากเด็กและเยาวชนคืออนาคตของชุมชนและของพระศาสนจักร หลายครอบครัวในพื้นที่ห่างไกลไม่สามารถส่งบุตรหลานเข้าเรียนต่อในเมืองได้เพราะค่าใช้จ่ายสูงและการเดินทางลำบาก คณะพระมหาไถ่จึงจัดตั้งศูนย์อภิบาลสำหรับเยาวชนขึ้น

เด็กๆ ที่เข้ามาอยู่ในศูนย์ได้รับทั้งที่พัก อาหาร และการดูแลอย่างใกล้ชิด สมาชิกคณะไม่เพียงทำหน้าที่ผู้ดูแล แต่ยังเป็นทั้งครูชีวิตและผู้นำทางจิตวิญญาณ คอยสอนให้เด็กๆ มีวินัย มีความรับผิดชอบ และรู้จักใช้ชีวิตด้วยความซื่อสัตย์สุจริต ที่สำคัญคือช่วยปลูกฝังความเชื่อและจิตสำนึกในการรับใช้ผู้อื่น

เยาวชนเหล่านี้จำนวนไม่น้อยเติบโตขึ้นจนสามารถกลับไปช่วยเหลือชุมชนของตนเอง กลายเป็นครู แพทย์ หรือผู้นำท้องถิ่น นี่คือผลลัพธ์ของเมล็ดพันธุ์แห่งความหวังที่คณะได้หว่านลงในดวงใจพวกเขา

ในจังหวัดน่าน ภารกิจของคณะมีลักษณะใกล้เคียงกับที่แม่แจ่ม โดยมุ่งเน้นการออกเยี่ยมพี่น้องชนเผ่าม้งตามหมู่บ้านห่างไกล การเดินทางไปถึงแต่ละครั้งเต็มไปด้วยอุปสรรค เส้นทางเป็นทางลูกรังยาวไกล ผ่านภูเขาลาดชัน ต้องอาศัยทั้งความมุ่งมั่นและความกล้า แต่ทุกก้าวที่ก้าวไป ล้วนสะท้อนถึงความศรัทธาและความรักที่ผลักดันให้คณะไม่ย่อท้อ

สำหรับชาวบ้าน การได้เห็นสมาชิกคณะเดินทางไปถึงคือการยืนยันว่าพวกเขาไม่ได้ถูกลืม การได้ร่วมพิธีมิสซา ได้มีใครสักคนมารับฟังและแบ่งปันเรื่องราวในชีวิต คือแสงแห่งความหวังที่ทำให้หัวใจพวกเขาเข้มแข็งขึ้น

นอกจากพันธกิจในภาคเหนือแล้ว คณะพระมหาไถ่ยังมีความฝันที่จะขยายการรับใช้ไปยังภาคใต้ โดยเฉพาะพี่น้องชาวเล กลุ่มชาติพันธุ์ที่อาศัยอยู่ตามชายฝั่งและเกาะแก่ง พวกเขามักถูกผลักไสและถูกหลงลืมในสังคม ขาดโอกาสทั้งด้านการศึกษา การรักษาพยาบาล และแม้แต่การเข้าถึงความเชื่อทางศาสนา

การไปอยู่ท่ามกลางพี่น้องเหล่านี้ จึงไม่ได้หมายถึงการไป “สอน” เท่านั้น แต่ยังหมายถึงการไป “เรียนรู้”วัฒนธรรม วิถีชีวิต และหัวใจของพวกเขาอย่างลึกซึ้ง คณะตั้งใจที่จะเข้าไปสร้างสะพานแห่งความเข้าใจและความรัก เพื่อให้ความศรัทธาเป็นสิ่งที่เราสามารถแบ่งปันซึ่งกันและกัน

นี่คือหัวใจของงานอภิบาลของคณะพระมหาไถ่—การออกเดินทางไปหาพี่น้องในที่ที่พวกเขาอยู่ ไม่ว่าจะเป็นหมู่บ้านบนภูเขาสูงชัน หมู่บ้านกลางป่าลึก หรือพื้นที่ชายฝั่งที่ห่างไกลแสงไฟ คณะพร้อมจะไปเสมอ เพราะความรักของพระเจ้าทำให้หัวใจไม่อาจนิ่งเฉย

งานธรรมทูตจึงมิใช่เพียงภารกิจทางศาสนา แต่คือการเดินทางแห่งหัวใจ เป็นการประกาศข่าวดีของพระเจ้าในรูปแบบที่จับต้องได้ ผ่านการรับฟัง การแบ่งปัน และการอยู่เคียงข้างกันในชีวิตประจำวัน

และนี่เองคือการเป็น “ธรรมทูตแห่งความหวัง” ที่ทำให้โลกที่เปราะบางยังคงมีร่องรอยของความรัก ความเมตตา และศรัทธาให้ผู้คนได้ก้าวเดินต่อไปด้วยรอยยิ้มและกำลังใจที่ไม่สิ้นสุด